|
...
|
.
|
|
Vladika
Sava je umro u dubokoj starosti 1781. godine. I pored otpora, kao
novi vladika ustoličen je vladika Arsenije Plamenac, bolestan i
već star. Par godina nakon toga, na inicijativu uglednih
crnogorskih glavara, arhimandrit Petar Petrović je upućen
u Sremske Karlovce da se tamo zavladiči, međutim, njegov
boravak van zemlje se nepredviđeno produžio pune dvije i po
godine. Ubrzo je umro vladika Arsenije, a Crna Gora doživjela teški
pohod Mahmud paše Bušatlije. Punih deset godina djelovanja vladike
Petra I Petrovića je bilo usredsređeno na neizbježni obračun
sa turskim moćnikom. Odbrana otadžbine se tada javlja kao
najsvetija nacionalna i moralna obaveza. Na Martinićima i
Krusima izvojevana je 1796. godine ključna pobjeda nad
mnogo snažnijom turskom vojskom, čime su zbrisani i
zadnji tragovi zavisnosti od Otomanske imperije.
Osnivanjem
Praviteljstva Suda crnogorskog i brdskog i izglasavanjem Zakonika
obšćeg crnogorskog i brdskog počinje formiranje prvih
državnih organa.
.
Četvrta
prostorija (period stvaranja crnogorske države)
Odredi
vladike Petra I odupiru se Francuzima 1806.
godine,
a 1813-14. u potpunosti oslobađaju Boku od okupacije
Napoleonove vojske...
Već
1831. godine novi
vladika Petar II Petrović Njegoš,
uz rusku političku i materijalnu pomoć, osnovao je Praviteljstvujući
senat Crnogorski i Brdski, centralni organ upravne i sudske
vlasti, zatim oružani odred Gvardiju i policijsku
formaciju pod imenom Perjanici. U ovom periodu Crna Gora je
bila pošteđena ratova i većih bitaka sa Turcima, pa je
djelovanje crnogorskog vladike bilo fokusirano na jačanje ličnog
uticaja, unutrašnje organizacije i stvaranje prvih državnih
finansija.
Nasljednik
vladike Petra II – Danilo Petrović – uzeo je
svjetovnu titulu knjaz. Time mitropolitsko zvanje gubi raniji
sadržaj, svodi se na ulogu crkvenog poglavara i prestaje biti
nasljedno. Taj događaj imao je ogromni značaj u
daljem državnom i društvenom razvitku Crne Gore i doprinio
jačanju njenog ugleda na međunarodnom planu. Tokom
svoje kratke vladavine (1852-1860), knjaz Danilo je ostavio
dubok trag u crnogorskoj istoriji. Slamanje političke
opozicije, surovi obračuni sa svim vidovima plemenske
svijesti, usavršavanje administrativnog, vojnog i
zakonodavnog sistema (Danilov zakonik, 1855) – doveli su do
konačnog uspostavljanja državne organizacije. Proces
unutrašnje konsolidacije praćen je nastojanjima na
teritorijalnom proširenju i formalno-pravnom međunarodnom
priznanju.
.
Crnogorske
ratne zastave iz bitaka na Grahovcu (1858) i Vučjem Dolu
(1876)
.
Prvo
takvo priznanje je stiglo nakon bitke na Grahovcu 1858. godine,
kada je međunarodna komisija trasirala crnogorsko-tursku
granicu, koju je krajem iste godine potvrdila konferencija
predstavnika velikih sila u Carigradu.
Početkom
šezdesetih godina XIX vijeka, u vrijeme kada je crnogorski
prijesto naslijedio Nikola I Petrović, Knjaževina Crna
Gora imala je prostor od 4.400 km2,
na kome je živjelo oko 125.000 stanovnika. Do tog vremena
Crna Gora se konstituisala kao monarhija na čelu sa
knjazom kao apsolutnim vladarom.
.
.
.
|
|
|
|
.Vladika
Petar I Petrović Njegoš |
|
|
|
Sablja i posmrtna maska
Mahmut paše Bušatlije
|
|
|
|
.Vladika
Petar II Petrović Njegoš |
|
|
|
.Knjaz Danilo Petrović
|
|
|
|
Knjaz (kralj) Nikola I
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Crnogorske vojne oznake (grbovi)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
